Medycyna > zdrowsze strzykawki jednorazowe

Przedstawiamy nieznany dotąd mechanizm skażenia jatrogennego poprzez tłoczysko strzykawek jednorazowego użytku oraz rozwiązanie problemu poprzez stosowanie strzykawek najnowszej konstrukcji.

Produkcja strzykawek jednorazowych na świecie wynosi ok. 30 000 000 000 sztuk rocznie. Modele strzykawek, w których dochodzi do kontaktu tłoczyska z wewnętrzną powierzchnią cylindra używane są na całym świecie. Gdyby założyć, że do skażenia dochodzi tylko w 1 na 1000 strzykawek, to ilość skażeń rocznie może wynosić 30 000 000.
Infekcje jatrogenne dotyczą ok. 10% hospitalizowanych pacjentów, w trakcie leczenia szpitalnego na ogół wykonywane są iniekcje.
Nie ma procedur lub przepisów nakazujących przygotowywania iniekcji w jałowym polu przy użyciu rękawic sterylnych. Używa się natomiast rękawic niejałowych lub wcale nie używa się rękawic, a iniekcje przygotowuje w niejałowym polu; zalecane w obecnie obowiązujących procedurach mycie i dezynfekcja rąk przed przygotowaniem iniekcji zmniejszają jedynie ilość mikroorganizmów chorobotwórczych na rękach. Ręce po dezynfekcji nie są sterylne wskutek czego dotknięte nimi tłoczysko staje się również niesterylne. Niedotykanie tłoczyska przy przygotowywaniu iniekcji jest bardzo trudne lub niemożliwe. Im mniejsza ręka osoby obsługującej strzykawkę - tym mogą być większe trudności z niedotykaniem tłoczyska. W działaniach medycznych występują sytuacje, gdy nie ma możliwości lub czasu na wykonywanie długotrwałych procedur mycia i dezynfekcji rąk np. w karetkach pogotowia, w stanach zagrożenia życia, gdy szybkość działań medycznych decyduje o przeżyciu chorego. W takich sytuacjach wzrasta ryzyko znacznego skażenia leku w strzykawce. Strzykawki używane są nie tylko przez wykwalifikowany personel medyczny. Nie jest możliwe wprowadzenie obowiązujących procedur zmniejszających ryzyko skażeń (procedur mycia i dezynfekcji rąk lub używania rękawic) w środowiskach pozamedycznych np. wśród narkomanów.

Rozwiązaniem problemu jest całkowite wyeliminowanie ryzyka skażenia, a nie - jak dotychczas - jedynie zmniejszanie takiego ryzyka.
Strzykawki jednorazowe powinny posiadać konstrukcję wykluczającą ryzyko skażenia w mechanizmie "przez tłoczysko". Konstrukcja strzykawek powinna ułatwiać, a nie utrudniać posługiwanie się nimi. Przedstawiamy 2 przykładowe nowe konstrukcje strzykawek, które nie posiadają omawianej wady konstrukcyjnej, przez co zapewniają znacznie wyższy poziom bezpieczeństwa przy ich używaniu. Oceniamy, że zmiana konstrukcji strzykawek spowoduje postęp w zwalczaniu epidemii zakażeń jatrogennych, na zasadzie eliminowania każdego(choćby najmniejszego) ryzyka zakażeń.

więcej informacji: www.newsyringe.com